#54 6 nov (NOG NIET) ALLES OP ROLLETJES.

IMG_8738‘Denk mee hoe je Zaanstad toegankelijker kan maken voor rolstoelrijders. Het kan iedereen overkomen om in een rolstoel terecht te komen. Het is dan wel zo prettig als je nog wel overal kunt komen en mee kunt blijven doen.’

‘Alle beperkingen weg; wat levert een inclusieve samenleving ons op?

Met meer dan veertig bezoekers zou je kunnen zeggen dat de aanloop goed was voor deze Aan de Zaanavond. In dit geval waren belangrijke bezoekers via rolstoel of scootmobiel gekomen. De avond ging over de vraag of Zaanstad toegankelijk is voor iedereen. Initiatiefneemster Annemieke Goudsmit zette samen met moderator Rob Smits een sprankelende avond neer.

 

Sinds de Turks-Nederlandse actrice, cabaretière, columniste en presentatrice Funda Müjde in een rolstoel zit, vraagt niemand meer waar ze vandaag komt. Op 6 november een stukje cabaret over beeldvorming en hindernissen!

Sinds de Turks-Nederlandse actrice, cabaretière, columniste en presentatrice Funda Müjde in een rolstoel zit, vraagt niemand meer waar ze vandaag komt. Op 6 november verzorgt ze de openingsact

IMG_8712

Presentator/cabaratiere Funda Müjde

Met een lange schuine helling naar het podium toe met daarop een rode loper was de toegankelijkheid in ieder geval gewaarborgd, al zou een headset voor Funda Müjde, de ‘doordraaiende’ cabaretière een uitkomst zijn geweest. Funda zit namelijk in een rolstoel, en dan is een microfoon in je handen houden terwijl je over het podium wil bewegen erg lastig. Ze gaf aan dat ze er zelf (dit keer) ook niet aan had gedacht en benadrukte dat mensen met een (lichamelijke) beperking beter voor zichzelf moeten zorgen. Maar dat is ook een verantwoordelijkheid voor hun omgeving.

Ongemak zit in een klein hoekje…

IMG_8735 IMG_8738 IMG_8739Later op de avond zou duidelijk worden dat ontoegankelijkheid ook vaak in kleine dingen zit. Een veel te hoge drempel, zoals Erik Schaap van bureau discriminatiezaken Zaanstreek als winnaar van de later gehouden quiz mocht ervaren. Aan hem de eer om in een rolstoel over een drempel, in dit geval een balk, te komen. Pas bij een tweede poging, en een veel lagere balk lukte het hem, maar echt ideaal of laat staan veilig kon je het niet noemen.

Een te hoge balie, een te krappe doorgang, een paaltje hier en daar, teveel hoogteverschillen in een stoep.

IMG_8697IMG_8741Annemieke Goudsmit onderzoekt met rolstoelrijders Zaanstad hoe toegankelijk gebouwen zijn in Zaanstad en dat valt erg tegen. Bij het ontwerp van gebouwen en de openbare ruimte is die toegankelijkheid voor iedereen echt een, euh… blinde vlek. Terwijl je dit eigenlijk al in het ontwerp mee moet nemen. Volgens Anton Grandiek is dat zelfs kostenbesparend want allerlei aanpassingen kosten uiteindelijk meer. Zo’n aangepast gebouw is daadwerkelijk voor iedereen toegankelijk.

Iedereen heeft er baat bij.

Erik Schaap herinnert ons er aan dat Nederland verplicht is om gebouwen toegankelijk te maken voor mensen met een beperking. Gelijke Europese rechten betekent dat iedereen zijn of haar huis in uit kan, kan reizen en openbare gebouwen binnen kunnen komen.

Alles is wel heel veel…

Nu is alles aanpassen wel erg veel, en in sommige gevallen is het ook echt niet mogelijk, zoals bij sommige oude gebouwen. Maar daar waar het wel kan moeten wij het zeker doen.

IMG_8724

De vertegenwoordiger van Babel was blij dat Aan de Zaan aandacht besteedde aan dit belangrijke onderwerp en kondigde aan dat zij het ook op de agenda gaan zetten.

Daar is wethouder Jeroen Olthof het helemaal mee eens. Hij geeft aan geschrokken te zijn dat dit (bij nieuwbouw) nog geen standaard is. Het zou in onze cultuur moeten zitten dat toegankelijkheid voor iedereen vanzelfsprekend is. Alles wat wij vanaf nu bouwen zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn. Wel geeft hij aan dat de invloed van de gemeente hierin veel kleiner is dan mensen denken. Alleen bij hun eigen gebouwen kunnen ze dit gaan doen, als we echt naar toegankelijk bouwen gaan moet dit opgenomen worden in het bouwbesluit. Er is dus nog een weg te gaan, laten we hopen dat wij zo min mogelijk drempels, paaltjes en te krappe trottoirs op de weg daarheen zullen vinden.

Daar waar het kan doen en waar het echt niet kan laten. Maar dat moet je wel duidelijk communiceren dat rolstoelrijders daar niet kunnen komen en zorgen dat je dan ergens anders terecht kan.

Verdienmodel

IMG_8709

Annemieke Goudsmit, paralympisch roeister Ester van der Loos en Koos van Dijken (Platform 31)

Iedereen laten meedoen, is ook nog eens goed voor de economie. Zaken lopen omzet mis als niet iedereen naar binnen kan komen. En als we mensen om hun kwaliteiten aannemen en niet om hun beperking ontstaat er werkelijk een win/winsituatie.

Het is wat Koos van Dijken (platform 31) ook aangeeft; we hebben iedereen nodig. Meer aanbod op de arbeidsmarkt werkt in de praktijk vaak eerder gunstig uit en lijdt dus niet automatisch naar meer werkeloosheid, zoals wij vaak geneigd zijn om te denken. De economie lijkt zich eerder aan te passen aan het aanbod dan andersom. Een interessante gedachte. Hoeveel potentieel lopen wij mis door een drempel hier, een te hoge balie daar en noem maar op.

Een aantrekkelijke stad is een toegankelijke stad. En Zaanstad zou zich hierin kunnen onderscheiden.

Zoals Esther van der Loos, paralympisch toproeister al aangaf; ik zie mijzelf absoluut niet als een beperking.

Wij moeten als samenleving het aanpassen van onze leefomgeving ook niet zien als iets wat ons zou beperken, het kan ons alleen maar verrijken.

Gezond

De mens met een beperking als verdienmodel? Jeroen Olthof heeft er moeite mee. In de zin van; ook als we er niets mee zouden verdienen moeten we dit toch doen? Dat zou niet de belangrijkste reden moeten zijn. Annemieke geeft datzelfde aan als ze zegt: we kunnen allemaal wat krijgen en dan willen we toch dat de samenleving dat kan opvangen? Of hollen al die ‘gewone’ mensen gewoon door? Dat is niet gezond.

Nee, dan liever de mens met een beperking als rolmodel (woordspeling te mooi om te laten liggen). Als de norm waaraan gebouwen en openbare ruimte moet voldoen. Een toegankelijke of aantrekkelijke stad is een stad waar we voor elkaar zorgen. Niet omdat het moet maar omdat wij daar allemaal uiteindelijk bij gebaat zijn. Dan zou onze samenleving pas echt op rolletjes lopen.

Jacob Spaander

———————————————–

De actrice, cabaretière en columniste Funda Müjde schreef een boek over haar ervaringen met als titel ‘Sinds ik in een rolstoel zit, vraagt niemand meer waar ik vandaan kom. Na een ernstig ongeluk belandde zij in 2007 in een rolstoel en besloot haar beperking te lijf te gaan. Met een handbike fietste ze in 89 dagen van Amsterdam naar Istanbul. De voorstelling over haar reis ‘Funda draait door’ is op 15 december te zien in het Zaantheater.

Meer weten van Annemieke Goudsmit?  Lees ook het Zaanse Verhaal en bekijk de video van Annemieke Goudsmit op YouTube

 

IMG_8746 IMG_8743 IMG_8734 IMG_8730 IMG_8723 IMG_8722 IMG_8720 IMG_8719 IMG_8717 IMG_8703 IMG_8690 IMG_8689