Verslag 7 december 2015: Luxe van genoeg

Verslag 7 december 2015: Luxe van genoeg

9200000022485296“Nederlanders zijn gewend aan ‘veel’. Ze hebben veel spullen, veel werk, veel nieuws wat ze willen volgen, veel afspraken en veel verantwoordelijkheden – en bereizen dan in hun vrije tijd ook nog even de ‘1001 plekken die je gezien moet hebben’. “Drukdrukdruk!” betekent  meestal iets positiefs. Lees het verslag van Jacob Spaander

DE RIJKDOM VAN GENOEG

De Fabriek ging al een beetje gehuld in de kerstsfeer toen ruim dertig mensen de weg vonden naar de Aan de Zaan avond over ‘de luxe van genoeg’. Een mooi onderwerp voor deze tijd. Sinterklaas net achter onze kiezen en de kerstdagen in het verschiet. Niet een tijd die bekend staat om zijn soberheid. Hans Bosma spreekt als moderator de wens uit dat ook op deze avond een paar vonkjes zullen overslaan en de mensen naar huis gaan met het gevoel dat ze weer inspiratie hebben gekregen. Inspiratie zullen ze zeker hebben gekregen want Martin van der Gaag weet het onderwerp van ‘te veel troep en te weinig tijd’ op een zeer inzichtelijke manier te presenteren. Met genoeg humor ook.

We leven in een ontzettend rijk land, rijk aan luxe maar ook rijk aan ontevreden mensen die het veel te druk hebben. Misschien komt dat door het feit dat we gewoon te veel keuzes hebben en dat we het gevoel hebben dat het ook constant van ons wordt verwacht. Dit land is ook rijk aan een aantal nieuwe ziektes zoals affluenza, oftewel welvaartziekte, keuzestress en infobesitas. We zijn bang om iets te missen maar de vraag is, moet je wel overal iets mee? Ook daar heb je een keuze in. Ook in hoe je met je tijd omgaat. We hebben vaak het gevoel dat we te weinig tijd hebben, hoe zorg je dan voor genoeg tijd. De aanwezigen gaan in conclaaf met elkaar en Hans vraagt hen daarna om daar iets leuks over te vertellen.

Nee, niets doen

Nee zeggen is een goede optie. Niets doen plannen ook. Af en toe niets doen zorgt voor de soms zo noodzakelijke helicopterview. Minder vaak de mail checken. Één ding tegelijk doen en dat eerst afmaken. En af en toe dat heilige moeten van ons in twijfel trekken is ook best gezond. En denk je nu van; ik ga even een lijstje maken hoe ik tijd kan besparen is er de tip; schaf lijstjes af.

Teveel

Naast te weinig tijd hebben we vaak ook teveel troep. De reclame is het daar niet mee eens want ‘je kunt nooit genoeg t-shirts hebben’ dus koop er meteen twaalf. Loesje heeft een verfrissende nieuwe definitie van koopkracht gegeven; de kracht om te laten liggen wat je niet nodig hebt.  Maar als je nu het licht hebt gezien en van al die overbodige troep af wil? Één optie is het om het naar de weggeefwinkel te brengen. Twee mensen van de weggeefwinkel op de slachthuisstraat 67 in Zaandam vertellen hier iets over. Mensen kunnen de spullen die ze niet meer gebruiken komen brengen, mensen die ze juist wel kunnen gebruiken nemen ze weer mee. Gratis. Dankzij het feit dat de winkel in een kraakpand is gevestigd zijn hun kosten laag. Nadeel is dat je nooit weet hoe lang je ergens kunt blijven. En de beschikbare ruimte bepaald hoeveel spullen er weg te geven of in te nemen zijn. Nu hebben ze een klaslokaal, hun grootste ruimte tot nu toe. Voor kleding gebruiken ze een kleurencodesysteem, als iets langer dan zes weken hangt gaat het naar de kringloop of een ander initiatief.

Minder

De zaal heeft ook nog wel goede ideeën om te zorgen voor minder spullen. Drie keer nadenken voor je iets aanschaft. Voorkomen is tenslotte beter dan genezen. Na zeven jaar mag je van de belastingdienst je boekhouding weggooien, waarom dan ook niet spullen die je (al zeven jaar) niet gebruikt. Verhuizen is vaak ook een goede methode om van overbodige spullen af te komen En als je teveel kleding heb, gebruik dan hetzelfde kleurencodesysteem als de weggeefwinkel. Na zes weken (nou goed, zes maanden) niet gedragen, naar de weggeefwinkel. Of de kledingbank.

Entree

Al klinkt het bij dit onderwerp een beetje tegenstrijdig, dit keer was er een entree voor een Aan de Zaan avond, namelijk minimaal één item dat je ooit hebt aangeschaft maar nooit meer gebruikt. Als de kadootjestafel tijdens pakjesavond stonden al die spullen opgestald, van vage spelletjes, een lp van Barbara Streisand tot een appelschilapparaat. Een paar van die items vonden hun weg naar een dolgelukkige bezoeker. Maar denk je nu; wat jammer dat ik niet even heb kunnen neuzen tussen die spullen, ga dan naar de weggeefwinkel, want die heeft de rest meegekregen. Dat wil zeggen, als je daar tijd voor hebt en zelf al niet genoeg spullen hebt.                                                      

Jacob Passander

DE WEGGEEFWINKEL
 
 Mensen zeggen vaak;
In deze tijd is niets gratis
Zelfs de zon moet er aan geloven
Als hij even te laat is.
 
Mensen zeggen vaak;
Ik ga je dit niet geven
Het heeft mij ook gekost
En ik moet toch ook leven?
 
Ach, wanneer zijn wij vrij
Van dat mij, mij, mij?
Wanneer gaan we weer samenleven
In deze maatschappij?
 
Mensen zeggen ook:
Ik leef voor idealen
En wil jij dat ook,
Hoef je er niets voor te betalen.
 
Mensen zeggen ook:
Hier geen kassagerinkel
Geen bonnen of reclames
Maar een weggeefwinkel.
 
Lekker anarchistisch, lekker vrij
Er is genoeg voor jou en mij
Hier kent men nog het samen delen
Dit is de nieuwe maatschappij.
 
Jacob Passander.