Posts by: Sarah Vermoolen

Borsten breien brengt geluk

Met haar wolwinkel Zaans Geluk brengt de Zaandamse Judith Zeeman dubbel geluk. De winkel is een ontmoetingsplek voor iedereen die graag wat meer onder de mensen komt en van handwerken houdt. Bovendien haken en breien die handwerkliefhebbers belangeloos borstprotheses voor iedereen die ze nodig heeft.

Borsten breien brengt geluk

‘Jezelf accepteren om met iedereen om te kunnen gaan’

Al decennialang zetten Zaandammers Rijkjan Sikkel en Arnold Boekhoff zich in voor de emancipatie en acceptatie van homoseksuelen. Ze begonnen het netwerk de Zaanse Regenboog. ‘Homoseksualiteit lijkt hier niet te bestaan.’

IMG_5949

Zaandammers Arnold Boekhoff (l) en Rijkjan Sikkel zetten zich in voor de acceptatie van homoseksualiteit in de Zaanse samenleving.

Is de acceptatie en emancipatie van homoseksuelen voltooid? Zaandammers Rijkjan Sikkel en Arnold Boekhoff weten uit eigen ervaring het antwoord op die vraag. Nog niet zo lang geleden maakte Arnold op het politiebureau melding van bedreiging. In niet mis te verstane bewoordingen hadden jongeren hem hun afkeer van homoseksualiteit op straat duidelijk gemaakt.
Rijkjan heeft een tijd geleden de regenboogvlaggetjes uit zijn vensterbank gehaald en ze kiezen ervoor op straat niet hand in hand te lopen. Arnold: “Als ik de tweede maandag van de maand de regenboogvlag naar het Erasmushuis draag waar ie uit gaat voor de Regenboog Salon, laat ik hem bewust niet wapperen.”

Acceptatie theoretisch
“De acceptatie is vooral theoretisch,” zegt Rijkjan. “Je wordt geaccepteerd zolang je niet zichtbaar bent.” Dat geeft te denken over het klimaat voor homoseksuelen in de Zaanstreek waar de laatste jaren nauwelijks ontmoetingsmogelijkheden en andere activiteiten waren. “Homoseksualiteit lijkt hier niet te bestaan,” vindt de oud-Amsterdammer, die net als Arnold al zeker twintig jaar vrijwilliger is voor belangenvereniging het COC in de hoofdstad. “De seksuele geaardheid van mensen kun je niet aan ze af zien. Komen ze nergens samen, dan lijkt het er niet te zijn.”

Ik dacht destijds dat ik de enige homo was.

Vergroten
Al decennialang zet Rijkjan zich in om die zichtbaarheid te vergroten. Vijftig jaar geleden richtte hij de eerste studentenwerkgroep voor homoseksuelen op, een initiatief dat in veel steden navolging kreeg. “Ik dacht destijds dat ik de enige homo was,” vertelt de gepensioneerd klinisch psycholoog die ook buiten de homoscene vrijwilligerswerk deed. “Later hield ik me als psycholoog bezig met mensen die kampten met de gevolgen van de maatschappij waarin ze zich niet thuis voelden. Omdat ik deel uitmaak van die maatschappij voelde ik me verantwoordelijk, en hielp ik in mijn vrije tijd mee die maatschappij te veranderen.”

Buurtgroepen
Die drive is altijd gebleven en een paar jaar geleden besloten Rijkjan en Arnold iets te doen aan de onzichtbaarheid van homoseksualiteit in hun huidige woonplaats Zaandam. “In Amsterdam zijn buurtgroepen redelijk succesvol. Mensen uit hetzelfde postcodegebied ontmoeten elkaar vanuit het idee dat het fijn is mensen te leren kennen met wie je iets gemeenschappelijks hebt, namelijk je buurt. Dat wilden we in onze woonplaats Zaandam ook proberen. Omdat Zaandam een stuk kleiner is dan Amsterdam, verdeelden we het niet in wijken. Het werd Zaandam Roze.”

zebrapad 2

Dankzij de inzet van steunfractielid Rosanne Kolvers van GroenLinks, heeft Zaandam een regenboogzebrapad om de solidariteit met lhbt’ers te tonen.

Regenboogstad
Maar liefst 42 mensen kwamen samen op de eerste ontmoetingsavond in café Glenn de Koning in Zaandam. “Tijdens de voorbereidingen van die eerste bijeenkomst ontdekten we dat Zaanstad een Regenboogstad was. Dat betekende dat de gemeente zich actief zou inzetten voor het lhbt-beleid, het beleid voor emancipatie en acceptatie van lesbiennes, homo’s, biseksuelen en transgenders.” Regenboogsteden ontvingen daarvoor geld van de rijksoverheid.
Rijkjan en Arnold vroegen iedereen die avond in het café aan de Damkade of ze wisten dat Zaanstad Regenboogstad was en wat dat betekende. “Niemand wist ervan, wat ik vreemd vond. Dit waren de mensen om wie het ging.”
Sindsdien hebben Arnold en Rijkjan regelmatig overleg op het stadhuis met de ambtenaar die het lhbt-beleid van de gemeente in zijn portefeuille heeft. Met elkaar kijken ze wat er mogelijk kan worden gedaan om homoseksualiteit zichtbaar te maken en de doelgroep te ondersteunen.

Coming Out
Gebleken is dat een kleine groep behoefte heeft aan ontmoeting. “De meesten lijken hun draai te hebben gevonden en zijn het vooral jongeren die rond hun coming out, de periode waarin ze aan de buitenwereld bekendmaken homoseksueel te zijn, bij elkaar willen komen.”
Begrijpelijk, vindt Rijkjan. “We leven 24 uur per dag in een heteroseksuele samenleving. Kom je als homo uit de kast dan heb je vooral in die beginperiode behoefte aan contact met mensen in een gelijke situatie. In de grote massa kom je ze niet tegen.”

Met mijn buren kan ik niet praten over het feit dat ik van mannen hou.

Zaanse initiatieven
Twee jaar later is er veel in gang gezet en blijken er op lhbt-gebied verschillende Zaanse initiatieven te zijn. Zo heeft het Erasmushuis, een verzorgingshuis in Zaandam, elke tweede maandagmiddag van de maand de Regenboog Salon voor ouderen en is er elke twee maanden voor alle leeftijden een roze filmavond met diner in De Groote Weiver in Wormerveer.
Met een groep van zo’n zeven andere vrijwilligers organiseren Arnold en Rijkjan elke tweede donderdagavond van de maand onder de naam De Zaanse Regenboog een ontmoetingsbijeenkomst in buurtcentrum De Lorzie in Wormerveer. “Sommige mensen vragen waarom er aparte homocafés zijn,” zegt Arnold. “Of aparte mannenencafés zijn. Voor mij zijn die plekken belangrijk geweest bij mijn coming out. Later heb ik mezelf gevraagd: wil ik alleen met mannen omgaan of ik wil ik juist meedoen in de maatschappij? Dat laatste natuurlijk.”

zebrapad 1

Arnold en Rijkjan op het regenboogzebrapad op de hoek Westzijde-Gedempte Gracht.

Zelfacceptatie
“Maar wil je open met iedereen kunnen omgaan, dan moet je eerst jezelf accepteren,” vult Rijkjan aan. “Met mijn buren kan ik over een heleboel dingen praten, maar het feit dat ik van mannen hou, komt niet ter sprake. Als er geen gelegenheden zijn waar dat wel kan, dan hou ik een deel van mezelf achter.”
Naast hun inzet voor het Amsterdamse COC en de Zaanse Regenboog, zijn Arnold en Rijkjan actief voor Zonder Stempel, een initiatief voor homoseksuelen met een verstandelijke beperking. Hun betrokkenheid heeft alles te maken met Arnolds licht verstandelijke handicap die het voor hem soms een dubbele uitdaging maakt op een gelijkwaardige manier behandeld te worden in de samenleving.
“Het is een vreemde tijd,” vindt Rijkjan. “Het lijkt wel of alles wat afwijkt van de witte man-vrouw manier van samenleven het moet ontgelden. Kijk ook maar naar de manier waarop vluchtelingen het soms in ons land te verduren krijgen.”

Wat de maatschappij nodig heeft, is dat we naar elkaar luisteren.

Naar elkaar luisteren
“Wat de maatschappij nodig heeft is dat we naar elkaar luisteren en leren accepteren dat niet iedereen hetzelfde is. Kom je iets tegen wat niet naar je zin is, kijk dan samen wat je kunt doen om het op te lossen,” zegt Rijkjan.
De verandering begint met kleine dingen. Met het elkaar groeten op straat, ook als je elkaar nog niet kent. “Ik moet bekennen dat ik mezelf ertoe moet dwingen. Arnold doet het vanzelf. Hij groet echt iedereen.”
Arnold lacht. “Mensen groeten elkaar vaak niet omdat ze elkaar niet kennen. Als ik een onbekende groet, dan krijg ik dat wel eens te horen. Ik zeg dan: ‘Nu ken je me wel.’ De volgend keer groet zo iemand terug, de derde keer maken we een praatje.” Rijkjan: “Daar ligt de verandering. In je eigen buurt.”


cropped-LHBT-logo-breedSymposium Diversiteit is rijkdom
De Zaanse Regenboog, ook bekend als het lhbt-netwerk, is naast organisator van de ontmoetingsavonden in Wormerveer ook het initiatief dat informeert, activeert en verbindt. Op Coming Out Dag, woensdag 11 oktober, organiseert het netwerk een symposium in de raadzaal van het stadhuis. Inwoners, organisaties, ondernemers en anderen die zich betrokken voelen bij de acceptatie en emancipatie van lhbt’ers zijn welkom om hierover mee te praten. Opgeven kan tot en met zaterdag 7 oktober. Meer lees je op www.lhbtnetwerkzaanstad.nl.

‘Jezelf accepteren om met iedereen om te kunnen gaan’

#54 6 nov (NOG NIET) ALLES OP ROLLETJES.

IMG_8738‘Denk mee hoe je Zaanstad toegankelijker kan maken voor rolstoelrijders. Het kan iedereen overkomen om in een rolstoel terecht te komen. Het is dan wel zo prettig als je nog wel overal kunt komen en mee kunt blijven doen.’

‘Alle beperkingen weg; wat levert een inclusieve samenleving ons op?

Met meer dan veertig bezoekers zou je kunnen zeggen dat de aanloop goed was voor deze Aan de Zaanavond. In dit geval waren belangrijke bezoekers via rolstoel of scootmobiel gekomen. De avond ging over de vraag of Zaanstad toegankelijk is voor iedereen. Initiatiefneemster Annemieke Goudsmit zette samen met moderator Rob Smits een sprankelende avond neer.

 

Lees meer…

Zaans Rauw pijnlijke bijeenkomst

Iedere ochtend zou je na het wakker worden tien minuten op de rand van je bed moeten nadenken. Volgens architect en visionair Thomas Rau levert het veel op. Woensdag 27 september was hij te gast bij Proeverij Koekfabriek in Zaandam in het kader van Zaans Rauw om het publiek een ongemakkelijke boodschap mee te geven over duurzaamheid: ‘Elke verandering is oncomfortabel. Het gaat niet meevallen en het wordt super pijnlijk. We zijn rentmeesters van de aarde en daar moeten we ons naar gedragen.’

Lees meer…

Zaans Rauw pijnlijke bijeenkomst

Archief is zolder van Zaanstad

IMG_7860

Links Aimée Klerk, rechts Wim Visser

‘Voor mij is het archief de zolder van Zaanstad. Je komt er van alles tegen dat je niet direct nodig hebt, maar wellicht op een dag komt het wel van pas.’

Lees meer…

Archief is zolder van Zaanstad

Geluk in het archief

IMG_7858Oktober is de maand van de geschiedenis. Bij het Gemeentearchief organiseren ze verschillende activiteiten om de Zaankanters, die al bijzonder veel interesse hebben in de historie, nog wat extra te enthousiasmeren om een (virtueel) bezoekje te brengen. Zo plaatsen ze elke zondag in oktober een verhaal op de website van een vrijwilliger of bezoeker die vertelt waar hij of zij gelukkig van wordt in het archief. Zaanse Verhalen tekende al het verhaal van Wim Visser op.

Lees meer…

Sportplek schept kansen voor buurt en bewoners

Om meer kinderen in achterstandswijken in beweging te brengen, maakt de Krajicek Foundation in heel Nederland zogeheten Playgrounds mogelijk. Sinds vorig jaar heeft ook de wijk Poelenburg in Zaandam zo’n sportplek. En daar gebeuren wonderen. Dat zeggen Erwin Stam en Nienke van Rijn die zich voor de plek inzetten.

erwin en nienke

Erwin Stam en Nienke van Rijn op de Krajicek Playground Poelenburg waar sport verbinding brengt.

Het regent pijpenstelen en het veld is vreselijk nat. De Krajicek Playground Poelenburg ligt er dan ook verlaten bij en we besluiten het gesprek over dit initiatief droog in buurtcentrum De Poelenburcht te doen. Het is een schril contrast met hoe het er de afgelopen zomervakantie aan toe ging op de sportplek nabij de moskee. Bijna dagelijks waren er activiteiten, van voetbal tot het onder jongeren populaire calisthenics. Kinderen maar ook ouders kwamen er samen. Dat vertelt Erwin Stam van BewonersBedrijven Zaanstad, de bewonersorganisatie die actief is in onder meer Poelenburg.

Weer buiten spelen
“De Playground is een initiatief van de Krajicek Foundation die als doelstelling heeft kinderen uit achterstandswijken weer buiten te laten spelen en ze meer met sport in aanraking te brengen,” vertelt Erwin. “Dat is nodig, ook in Poelenburg. Weinig kinderen zijn lid van een sportclub, onder meer vanwege het lage inkomen van ouders. Overgewicht onder kinderen komt hier relatief veel voor.”

Ik ben het afgelopen jaar enorm gegroeid dankzij de Playground.

Drie jaar geleden vonden de eerste gesprekken plaats tussen de gemeente en de foundation, een initiatief van toptennisser Richard Krajicek, en uiteindelijk koppelde de toenmalige wijkmanager David Kooi de stichting aan BewonersBedrijven. Erwin: “De gemeente is verantwoordelijk voor de hardware, de toestellen, het asfalt, noem maar op. Wij zorgen ervoor dat er activiteiten plaatsvinden en de Foundation maakt studiebeurzen mogelijk.”

calasthenics

Ook het onder jongeren populaire calasthenics kan op de het sportveld worden beoefend.

Betere kansen
Nienke van Rijn is een van de jongeren die kon gaan studeren dankzij zo’n studiebeurs, en daarmee in de toekomst betere kansen op de arbeidsmarkt heeft. Sinds dit jaar studeert ze cultureel maatschappelijke vorming dankzij de financiële ondersteuning. Haar tegenprestatie is het organiseren van sportieve activiteiten op het speelveld in haar wijk in samenwerking met Sportbedrijf Zaanstad, het Sociaal Wijkteam en het Jeugdteam. In de zomervakantie kon ze regelmatig rekenen op zeker vijftig deelnemende kinderen per activiteit.
Zowel haar inzet voor de Playground als het zoeken naar een geschikte opleiding hebben haar persoonlijke ontwikkeling een flinke zet vooruit geholpen. “Ik ben het afgelopen jaar enorm gegroeid,” zegt ze.

spraykunstenaar stefan

Spraykunstenaar Stefan Amelo begeleidde kinderen bij het maken van straatkunst op de skatebaan van de sportplek.

Spraykunstenaar
Maar het verhaal van de Krajicek Playground Poelenburg reikt nog verder. “Afgelopen zomer organiseerde Nienke een kunstzinnige activiteit. Ze vroeg Stefan Amelo kinderen en jongeren te begeleiden bij het maken van graffiti op de skatebaan,” vertelt Erwin. “Stefan is spraykunstenaar en een geboren en getogen Poelenburger. Hij heeft het moeilijk gehad en is bezig zijn leven weer op de rit te krijgen. De kinderen vonden het geweldig om bezig te zijn met straatkunst. Stefan ontpopte zich tot een ware workshopleider.”

Moeders van verschillende culturen raakten met elkaar in gesprek.

Een wonder noemen Erwin en Nienke wat er die middag gebeurde. “Een grote groep jongeren die doorgaans voor overlast zorgt, stond met hem en andere kinderen uit de wijk de skatebaan op die manier op te knappen. Moeders van verschillende culturen die waren meegekomen omdat ze het een eng idee vonden hun kinderen samen met deze jongeren dit te laten doen, raakten met elkaar in gesprek bij de picknickbanken. Het was een middag van verbinding.”

streetart door kinderen

Samen de skatebaan voorzien van straatkunst.

Doelstellingen komen samen
“De doelstellingen van de foundation en die van ons komen op het speelveld samen. Krajicek wil kinderen naar buiten krijgen en jongeren die anders misschien niet zouden gaan studeren stimuleren aan een studie te beginnen. Kansen geven. En dat is ook wat wij doen, aan mensen werken en met die mensen werken we aan de wijk. Stefan is uit zijn schulp gekomen. Hij heeft zijn talent kunnen tonen wat voor hem kansen schept. En daarmee heeft hij een bijdrage aan de wijk geleverd.”
Het is een andere benadering dan die van de gemeente en het UWV, meent Erwin. “Die kijken of iemand in het proces past en helpen je je cv op te pimpen om er op die manier voor te zorgen dat je alsnog in het proces past. Er wordt niet gekeken naar wat iemand nog meer zou kunnen. Dat is misschien wel onze belangrijkste doelstelling: mensen op hun plek krijgen, ze daarbij een duwtje geven om er te komen.”

meidenvoetbal

Op de Playground ontdekken kinderen hun talenten.

Meidenteam
Toen een groep meiden van verschillende culturele achtergronden deze zomer meedeed met een voetbalactiviteit, ontdekten ze hun eigen talent voor de sport. En terwijl de gezamenlijke droom ontstond om een eigen voetbalteam te beginnen, werden ze gescout door iemand van voetbalclub De Zilvermeeuwen.
“Maar hun team is nog niet compleet, en daarom sponsort de club nu een huis-aan-huis-flyeractie in de wijk om meiden te vragen zich aan te melden,” vertelt Erwin die de nieuwste editie van De Poelenburgkrant openslaat, met daarin een artikel over de jonge voetbalsters. “Als ik naar de foto van die meiden kijk, dan maakt me dat erg vrolijk. Het laat zien dat dit sportveld een plek is waar mooie dingen gebeuren.”

De Krajicek Foundation bestaat dit jaar twintig jaar en dat wordt gevierd met kinderen van de verschillende Playgrounds. Ook kinderen uit Poelenburg vierden het feestje mee in Rotterdam. Meer informatie over de Krajicek Playground Poelenburg vind je op Facebook.

Sportplek schept kansen voor buurt en bewoners

Heeft jouw buurt al een buurman Bob?

In de stromende regen troffen we buurman Bob uit de Zaandamse Transvaalbuurt. Hij was druk bezig zwerfafval te rapen. Ken je zijn verhaal? Wat ons betreft verdient elke wijk een Bob!

Heeft jouw buurt al een buurman Bob?

#53 2 okt: New Bees bij Aan de Zaan

IMG_8462Wat zijn de kansen voor nieuwkomers in werk en vrijwilligerswerk? Voor de avond met New Bees had Platform Aan de Zaan een opvallende publiekssamenstelling. Tussen de merendeels vrouwelijke aanwezigen en organisatoren was een flink aantal Syriërs die graag samen wilden brainstormen hoe nieuwkomers een stap verder kunnen komen richting werk.

Lees meer…

#53 2 okt: New Bees bij Aan de Zaan
3 of 27
1234567