Posts by: Sarah Vermoolen

Help het Koogerpark aan water

Tijdens een benefiet op zondag 8 oktober kun je de vrijwilligers van het Koogerpark helpen door te kunnen gaan met het organiseren van evenementen.

Help het Koogerpark aan water

Dankzij Annie ben je thuis in De Pelikaan

Annie Groot is hét gezicht van De Pelikaan in Krommenie. Meer dan een volledige werkweek zet ze zich als beheerder voor het buurtcentrum in. Haar drijfveer is het contact met mensen, van wie sommigen met hun ziel onder de arm binnenstappen.

IMG_5795

Pelikaanbeheerder Annie Groot heeft veel taken. Het bieden van een luisterend oor vindt ze een van de belangrijkste.

We spreken elkaar op een maandagochtend om tien uur. Als beheerder heeft de Krommeniese Annie Groot een lange dag voor de boeg. Pas om een uur vannacht is ze thuis. Voor de bridgeclub begint het nieuwe seizoen; er komen tachtig bridgers. Daarnaast maakt ook een aantal andere clubs en verenigingen hun opwachting. Met een groep vrijwilligers zorgt Annie ervoor dat het de gasten aan niks ontbreekt.

Verzelfstandiging
Sinds de verzelfstandiging van de buurthuizen van Zaanstad is er ook voor De Pelikaan veel veranderd. Annie, inmiddels 27 jaar werkzaam binnen het buurtwerk in Krommenie, heeft alle veranderingen van dichtbij meegemaakt.
Haar twee kinderen waren nog in de basisschoolleeftijd toen ze als schoonmaakster bij welzijnsorganisatie Welsaen in dienst kwam als schoonmaakster van voormalig buurtcentrum De Snuiver. Het was de tijd waarin De Snuiver en andere buurtcentra een sociaal cultureel werker, een jongerenwerker en een opbouwwerker in dienst hadden die activiteiten organiseerden voor jong en oud.

Ieder mens is uniek en dat maakt het zo waanzinnig leuk.

Meer dan schoonmaakster
Al snel was Annie veel meer dan schoonmaakster. “Het werken in een buurtcentrum vond ik enig vanwege het contact met mensen. Af en toe hadden collega’s afspraken buiten de deur en dan beheerde ik het pand. Beheren tussen aanhalingstekens, maar toch,” zegt ze lachend. “Ik hielp mensen die zich kwamen inschrijven, loste soms wat problemen op. Ik genoot ervan. Ieder mens is uniek, en dat maakt het zo waanzinnig leuk om te doen.”
Ze ging ook schoonmaken in de buurtcentra De Palmboom en De Pelikaan, werkte inmiddels geen zes maar 36 uur. Twaalf jaar maakte ze schoon, toen ze werd gevraagd als beheerder voor De Pelikaan.

IMG_2670 kl

De Pelikaan is de thuisbasis van onder meer de Zaanse Schonen die zwerfvuil rapen.

Eenvoudig iemand
“Ik was er even emotioneel onder. Ik dacht: beheerder, ik? Ik ben een eenvoudig iemand, en wat ik doe wil ik goed doen. Ik vond het heel wat dat ik deze functie kreeg. Dat moment vergeet ik nooit meer.”
Met dertig betaalde uren kwam Annie lange tijd aardig uit de voeten, in een tijd dat er nog andere betaalde krachten waren, zoals assistent-beheerders en opbouwwerkers. Dat veranderde toen Welsaen failliet ging en de buurthuizen moesten verzelfstandigen.
De hoeveelheid werk is voor Annie sindsdien behoorlijk toegenomen. Waren er vroeger honderd betaalde uren, nu zijn het alleen nog de dertig voor Annie, die naast die betaalde uren er nog eens veertig op vrijwillige basis werkt.

Van catering tot schilderwerk
Met vrijwilligers doet ze bijna alles wat erbij komt kijken om een buurtcentrum draaiende te houden. Van, in samenwerking met de lokale middenstand, de catering van particuliere feesten tot het schuren en schilderen van kozijnen en ander houtwerk aan de binnenkant van het pand.
Naast zijn fulltime baan bij de KLM helpt haar echtgenoot Theo dertig uur per week een handje mee, onder meer bij de bereiding van lunches en buffetten en als technische man. “Mensen vragen vaak of hij dat van mij moet. Het is zijn vrije keuze. Bij de KLM heeft hij een serieuze baan. In wat hij hier doet vindt hij veel meer ontspanning, geen moeten.”

IMG_5800 kl

Annie gaat nooit met tegenzin naar de Kervelstraat.

Fluitend naar de Kervelstraat
Zelf gaat ze elke dag fluitend naar de Kervelstraat, nooit met tegenzin. “Geen dag is hetzelfde en dat maakt het leuk.” Regelmatig stappen mensen binnen voor een praatje, ook ouderen die behoefte hebben aan een luisterend oor. “Onder ouderen is veel verborgen armoede en eenzaamheid. Vaak lopen ze met hun ziel onder de arm binnen. Dat zie ik aan ze, ik voel het,” zegt Annie zichtbaar geraakt.

Schrikbarend
“Ik bied ze koffie of thee aan en luister naar hun verhaal. Het is schrikbarend hoe groot die groep is geworden. Ouderen zijn niet opgeroeid in een digitale wereld, waardoor ze het contact met anderen mislopen. Hun kinderen hebben vaak geen tijd voor ze. Die hebben een drukke baan om de hypotheek te kunnen betalen, wonen vaak ver weg. En daar zitten ze dan, in hun woning, slecht ter been en alleen.”

Het bestuur bestaat uit mensen met een groot hart voor iedereen.

Ze vraagt waar hun interesses liggen en vertelt welke activiteiten er in De Pelikaan zijn. Soms biedt ze een eerste gratis deelname aan, waarna sommige ouderen ook daadwerkelijk blijven komen. “Ik zorg dat het licht het doet, betaal rekeningen en doe dus ook wat normaal gesproken een sociaal-cultureel werker zou doen. Dat maakt mijn werk breed en leuk.”

eetcafé

Het eetcafé is ongekend populair onder ouderen. Steevast zijn er zo’n tachtig aanmeldingen.

No-nonsens
Een no-nonsens buurtcentrum waar mensen zich thuis voelen, zo omschrijft Annie De Pelikaan. “We zijn flexibel, klantvriendelijke en vergeet het bestuur niet, hè? Stuk voor stuk mensen met een groot hart voor iedereen. Ze doen het onzichtbare, belangrijke werk achter de schermen, voeren onder meer gesprekken met de gemeente om te kijken of er wellicht toch ruimte is voor een betaalde kracht die activiteiten kan opzetten zodat we meer mensen kunnen bereiken.”
Het is een fragiele organisatie, dat geeft Annie toe. Als zij wegvalt, is er niemand die weet wat er moet gebeuren om De Pelikaan volledig draaiende te houden. “Ik heb daar nooit bij stilgestaan, ik ben er immers altijd. Natuurlijk kunnen de vrijwilligers een aantal taken overnemen, maar niet het volledige beheer. Daarom ben ik bezig de map ‘Annie’ aan te leggen. Val ik weg, dan pakken ze ‘Annie’ erbij waar in staat wat er moet gebeuren.”

Op zoek naar gastvrouwen en -heren
Hoewel ze kan rekenen op een vaste groep vrijwilligers, is Annie altijd op zoek naar gastvrouwen en –heren, mensen die het leuk vinden om koffie en thee te schenken, te helpen bij bruiloften en partijen, maar bij bijvoorbeeld ook kinderactiviteiten. “Vooral voor de weekenden is het moeilijk om extra handen te vinden. Dus wie ook op die dagen tijd heeft, graag met mensen omgaat en van aanpakken weet, is van harte welkom. En reken maar dat we goed voor onze vrijwilligers zorgen. Er is er één die hier al 22 jaar meedraait. Dat zegt genoeg, vind je niet?”

Heb je interesse om iets voor De Pelikaan te betekenen of ben je benieuwd naar het activiteitenaanbod? Kijk op www.buurtcentrumdepelikaan.nl.

Dankzij Annie ben je thuis in De Pelikaan

[Z]aandeWandel 2017 trekt 5000 lopers?

109 ZDW 2016Kanker treft iedereen. Veel Zaankanters leveren daarom graag een bijdrage aan [Z]aandewandel. Lopen er dit jaar op zondag 10 september 5000 mensen mee met [Z]Aandewandel? De patiënten, hun familie en vrienden en de 125 vrijwilligers die zich inzetten voor dit goede doel hopen van wel. Je kunt je aanmelden voor een wandeltocht van 5, 10, 15, 20 of zelfs 25 km.

Lees ook het verhaal van initiatiefnemer Dick Dekker.

Pole Position maakt sportwensen werkelijkheid

20952101_2028528427376109_1806127478_o‘Het begon met een jongen in het voetbalstadion van Sparta Rotterdam. Hij had een geestelijke beperking en genoot intens van de wedstrijd met zijn vader. Dat beeld maakte zoveel indruk. De vader vertelde dat de woonvoorziening waar de jongen woonde niet in staat was om met de bewoners naar sportwedstrijden te gaan. Bij gebrek aan geld, clubkaarten en vrijwilligers die de sportliefhebbers begeleiden. Dat beeld is mij bij gebleven, en daar wilde ik iets mee.’

Lees meer…

Zin en onzin van houdbaarheidsdata

Wetenschapper Martin van der Gaag uit Koog aan de Zaan zet zich op diverse manieren in om mensen bewust te maken hoe zij omgaan met bijvoorbeeld voedselverspilling. Zo geeft hij lezingen over de zin en onzin van houdbaarheidsdata zodat er niet onnodig producten worden weg gegooid. We schreven eerder over zijn visie ‘Voor Martin is het Genoeg’, zie het verhaal.

Zin en onzin van houdbaarheidsdata

Wat maakt Huttenbouw Koogerpark uniek?

Menno de Haas vertelt alles wat er te weten is over de huttenbouw in het Koogerpark. Bekijk de reportage en hoor waarom Menno er al elf jaar een week vakantie voor opneemt. Met foto’s uit de afgelopen tien jaar.

We plaatsten eerder al de video en het verhaal van de huttenbouw in Wormerveer.

Wat maakt Huttenbouw Koogerpark uniek?

Prikacties van Elza maken een verschil

Hopelijk gaan steeds meer mensen zelf zwerfafval opruimen. Dat hoopt Elza van Staaveren die zelf met haar prikstok de buurt schoonhoudt. Elza is een van de Zaanse Schonen, een groep van zo’n 25 mensen die wekelijks buurten in Zaanstad schoon prikken. Daarnaast heeft ze haar eigen wijk in Koog aan de Zaan. Elza krijgt punten voor haar werk. Die worden omgezet in geld voor het buurthuis Het Brandtweer.

 

 

De integratie begint bij het Taalcafé

ThumbnailMohammad Shabani vertelt in de video waarom hij het Taalcafé in Zaandam heeft opgezet. Zodat nieuwkomers via contacten met Nederlanders sneller hun weg weten te vinden in de Zaanstreek.

Lees ook ons eerdere verhaal ‘Kom je praten met de nieuwkomers?’

‘Tuin bewijst: mooie dingen in Poelenburg zijn mogelijk’

Als een verborgen schat ligt in Zaandam buurttuin De Groene Oase Poelenburg, een creatie van bewoners Henk en Rolina Versluijs en Marion Post. Was de tuin eerst hun manier om ook een leven buiten hun flat te hebben, inmiddels hebben ook andere Poelenburgers de weg er naartoe gevonden. ‘Dit is de beste plek om iets voor anderen te betekenen. Ook vrouwen die altijd binnen zaten, komen op de tuin.’

IMG_4797

Rolina (l), Henk en Marion legden een stadstuin aan in Poelenburg.

Ingeklemd tussen de straat Poelenburg en de Watering, ter hoogte van eethuis Melis Pide ligt sinds dit jaar een tuin verscholen. Een pad van houtsnippers slingert langs onder meer jonge hortensia’s, wilde geraniums en een vijver naar moestuinbakken, een barbecueveld en stenen banken om een pleintje met een fictieve waterput. Het is het resultaat van hard werken, vaak wel meer dan dertig uur per week, door wijkbewoners Henk en Rolina Versluijs en Marion Post.

Liefde voor de natuur
Henk was hovenier en ecoloog bij het Amsterdamse Vondelpark toen hij als gevolg van de financiële crisis zijn baan verloor. Met zijn liefde voor de natuur viel zijn ontslag hem zwaar. “Soms sta ik er echt van te kijken hoe sterk een plant is en wat er gebeurt als je de natuur haar gang laat gaan. De natuur is eigenlijk één organisme. Elke plant, elk diertje heeft daarin zijn eigen functie. Om hem begaanbaar te houden, moet je in een tuin ingrijpen. Maar wil je echt een mooie tuin, laat dan de natuur bepalen.”

Ik ging me vervelen in onze flat met een balkonnetje zonder zon.

Vanuit dat idee hielpen Henk en zijn vrouw Rolina de vorige buurttuin van Poelenburg, gelegen nabij de moskee en een initiatief van BewonersBedrijven Zaanstad, opzetten. Ze schatten dat ze samen met vrijwilliger Marion Post destijds soms wel zo’n 65 uur per week op de tuin bezig waren. Ze legden paden aan, groeven vijvers. Er waren verschillen van inzicht met andere vrijwilligers en uiteindelijk moest de tuin het veld ruimen omdat de grond bouwrijp moest worden gemaakt.

IMG_4817

Met zijn grote kennis van alles wat groeit en bloeit weet Henk precies hoe van de tuin een groene schat te maken.

Grote schok
Er bleek sprake te zijn van vervuiling, een grote schok voor Rolina, Henk en Marion. “Het raakte me enorm, we hadden zoveel uren in de tuin gestoken,” vertelt Rolina. “Poelenburg heeft een slechte naam, en de tuin bewees dat er in de wijk ook mooie dingen mogelijk waren.”
Ze besloten niet nog eens aan een groen avontuur te beginnen. Maar het thuis zitten, behalve Henk zijn ook Rolina en Marion langdurig werkloos, viel het ze zwaar om weer thuis te zitten. “Ik zag niemand meer, en dat was niet wat ik wilde. Ik had altijd gewerkt en al eerder twee jaar thuis gezeten. Ik ging me vervelen in onze flat met een balkonnetje zonder zon. Ik wilde wel eens de deur uit. Ik sprak erover met Henk, en nadat hij erover had nagedacht zei hij: ‘Als jij weer een tuin wilt beginnen, dan gaan we het weer doen.’”

Ruwe aarde
Ideeën voor de nieuwe tuin had het echtpaar direct te over toen bleek dat BewonersBedrijven graag een buurttuin zag verschijnen op een stuk verderop aan de Poelenburg. Henk was nu helemaal om. “Deze grond is gestort toen Poelenburg werd gebouwd, hij ligt er al zestig jaar. Hier liggen vier, vijf verschillende soorten aarde, vermaakt tot klei, ruwe aarde. Als je hier met beleid een tuin aanlegt en planten laat groeien die iets teruggeven aan de grond, dan kun je hier nog wel honderd jaar zitten.”

Mensen van verschillende nationaliteiten kweken hier hun groenten.

En met die insteek, de wens om er een blijvende, groene ontmoetingsplek van te maken, gingen de drie weer keihard aan de slag. Rolina ontwierp de tuin, Henk vulde hem met zijn ecologische kennis in en met daarbij Marions gedrevenheid maakten ze al snel lange dagen om hun droom te verwezenlijken.

IMG_4815

Hulp is altijd welkom. In de vorm van harde werkers of sponsors bijvoorbeeld.

Natuur haar gang laten gaan
Door relatief weinig in te grijpen, laten ze de natuur haar gang gaan. “Daardoor vind je hier bijzondere bloemen, zoals aronskelken, orchideeën, de kleine en de grote ratelaar. Maar ook padden, hagedissen en boomhagedissen kom je tegen,” vertelt Henk. Ook trekt de tuin veel vogels, zoals meesjes, roodborstjes en kraaien.
“Dat Poelenburg regelmatig negatief in het nieuws is, is terecht,” vindt hij. “Straatraces, vervuiling, een schietpartij, we weten niet alles wat er gebeurt, maar er is elke week wel iets aan de hand.” Met de tuin denkt Henk een bijdrage te kunnen leveren aan een verbetering van dat klimaat. “Om me heen zie ik veel mensen met hun telefoon in de hand over straat gaan. Het gevaar is disconnectie, dat iedereen in zijn eigen wereld leeft.”
De tuin biedt wijkbewoners de kans elkaar te ontmoeten. “Dit is de beste plek om iets voor anderen te betekenen. Bulgaren, Polen, Turken, Marokkanen, mensen van verschillende nationaliteiten kweken hier hun groenten. Ook vrouwen die altijd binnen zaten, komen op de tuin,” zegt Rolina.

Thee en barbecue
De regels op de tuin zijn duidelijk: wie een bak huurt (zonder aarde 25 euro, 30 euro mét), is vrij om ook gebruik te maken van het picknick- en barbecueveld. Wie geen bak huurt, betaalt daarvoor een vergoeding. Het geld komt ten goede aan de tuin en met die afspraken willen de tuinders voorkomen dat de tuin een rommel wordt.

Een wandel-leertuin, dat is waar we heen willen.

“Ik hoop dat als we drie, vier jaar verder zijn, de tuin zo mooi is, dat mensen hier niet weg komen,” zegt Henk. Hij heeft een stadstuin voor ogen zoals er volgens hem nog geen is in Nederland. Een tuin waar dagjesmensen hun weg naartoe weten te vinden voor een kop koffie en een broodje.

Wandel-leertuin
De natuur is Henks passie, en die wil hij doorgeven. Dat doet hij door wie binnenwandelt te vertellen over alles wat groeit en bloeit, en als het aan hem ligt, gaat hij dat ook voor groepen doen. “Een wandel-leertuin, dat is waar we heen willen. Een tuin waarin we ook aan schoolkinderen rondleidingen geven. Ik wil mensen meegeven hoe belangrijk de natuur is. De mens speelt graag voor god, wil alles naar zijn hand zetten. Maar met de natuur kan dat niet, die doet wat ze wil.”


Hulp is altijd welkom
Naar vrijwilligers die van aanpakken weten en die het leuk vinden om wekelijks een aantal uren op de tuin mee te helpen, zijn Henk, Rolina en Marion altijd op zoek. Ook donaties en nog goed bruikbare tweedehands spullen zijn welkom. “Bijvoorbeeld aarde, hout en parasols voor het picknickgedeelte kunnen we goed gebruiken. Maar ook een container om spullen in op te bergen, want helaas zijn er al een paar gieters en kruiwagens verdwenen.”
Meer informatie lees je op de Facebookpagina van De Groene Oase.

‘Tuin bewijst: mooie dingen in Poelenburg zijn mogelijk’
4 of 27
12345678