Nieuwjaarsgedicht: Van borrel tot borrel

Nieuwjaarsgedicht: Van borrel tot borrel

Van borrel tot borrel

Nemen we de maatschappij op de korrel.

Kijken wat er voor goeds gebeurd

En om wat fout gaat wordt niet getreurd

Want we doen het allemaal goed

En dat, terwijl het van niemand moet.

 

Wij bepalen zelf de waarde van initiatieven

We geven die er namelijk zelf aan, naar believen.

Het is gewoonweg onbetaalbaar

En ik zeg, dat ‘ben’ helemaal waar.

Maar hoe kunnen we dat meten?

Want ja, we moeten tenslotte ook eten.

 

Vandaar dat we maar iets moeten doen

Met al dat geadopteerde groen.

Stadstuinbouw heeft de toekomst, zoals je ziet

Maar hebben wonen en zorg dat soms niet?

Of is de verzorgingstaat alleen nog een fabel

Of een spraakverwarring uit Babel?

 

Maar hoe we ook gaan zorgen en wonen

We kunnen zeker niet zonder de Zaanse schonen

Zwerfvuil kun je maar beter oprapen

Dan er alleen maar, geërgerd naar gapen.

Dus ga die berg zwerfvuil te lijf

Desnoods samen met een buurtbedrijf.

 

Want die schieten als paddestoelen…

Nou ja, we hebben er één waar we op doelen

Poelenburcht is waar de eerste (in de Zaan) kwam

Een krachtige boom met een stevige Stam.

Om dat te vieren gingen we opgewonden

Barbecueën in Assendelft, als jonge honden.

 

Ja, we zetten ons in, geven onze mening graag

In het stadshuis, soms gevraagd, soms ongevraagd.

Wij denken graag mee aan vrijwilligersbeleid

Maar een Zaanse beursvloer is ook van deze tijd.

Matches gemaakt, missie geslaagd

En mocht er dan nog iets zijn wat je niet behaagt…

 

Buurtbemiddeling is er voor iedereen.

Kunnen we weer samen door één deur heen.

Nee, ik vertel hier geen verhaaltjes

Al is verhalen vertellen wel één van onze ‘kwaaltjes’.

Soms lijken ze opgedroogd, maar dat is schijn

We hebben hier genoeg om ‘groos’ op te zijn.

 

Niet alleen maatschappelijke initiatieven

Maar ook festivals naar believen.

Die komen en gaan, met donderend geraas

Ja, ook in feest vieren zijn wij de baas.

Maar hebben we hier wel tijd voor?

Want het is nogal wat, wat ik hier hoor.

 

Tijd te kort, troep te veel

Het grijpt je soms bij de keel

Maar 2016 wordt anders heb ik gehoord

Dan worden we hier niet meer door gestoord.

We hebben alle tijd, in ieder geval voor een borrel

Dan nemen wij de maatschappij weer op de korrel.

 

En alles wat wij daar mee doen

Van zwerfvuil tot aan adoptiegroen.

En als ik al deze mensen zie, allemaal lieve

En doortastend in maatschappelijk initiatieven

Dan denk ik, die crisis en zo, dat is maar schijn

Ik zie hier genoeg om ‘groos’ op te zijn.

Jacob Passander.