MAANDAGAVOND

Verslag 28 november: Zaanse ruimte voor stadmakers en happy infiltrators

frans-in-junglebus-300x225De gemeente Zaanstad wil actief de stad terug geven aan de mensen. De open ruimte is de plek waar je kunt beginnen. Wij willen de discussie aangaan hoe je de openbare ruimte samen meer kunt gebruiken. Ruimtemaker Frans Soeterbroek kwam op 28 november naar café Fabriek om Zaankanters te inspireren samen stappen te maken in de openbare ruimte. Lees het verslag!

Lees meer…

Verslag 28 november: Zaanse ruimte voor stadmakers en happy infiltrators

Nieuw logo

platform-adz-logoEEN PLATFORM AAN DE ZAAN

De Zaan is volop in beweging

Al lijkt dat niet zo, op het eerste gezicht

Ingebouwd als zij is door haar oevers

Terwijl zij onder de zwaarte ervan zwicht

Lees meer…

Nieuw logo

In memoriam

Hans Bosma (60), ons Aan de Zaan maatje die op vrijwillige basis programma’s voor ons samenstelde en regelmatig op het podium als moderator van de avond schitterde, is onverwachts overleden. Zaterdag  22 oktober was de uitvaart.

2016-05-28 11.10.52

Hans, een lieve baldadige man, een oude jongen.
Voelsprieten in de maatschappij

Lees meer…

In memoriam

Verslag 3 okt: Het Zaanse fietsen

fietsenpakhuis-300x200

Nederland is een fietsland en de Zaanstreek is een fietsstreek. En toch zijn er nog steeds mensen die voor een kleine afstand de auto pakken, of gewend zijn om met de auto naar het werk te gaan. Hoe krijgen we die mensen ook op de fiets? Wat kunnen we doen om zelfs de verstokte automobilist ook op de fiets te krijgen? Denk mee met twee initiatieven die iedereen aan het fietsen willen krijgen.

Lees meer…

Verslag 3 okt: Het Zaanse fietsen

Uitslag spel

De opzet was als volgt: vier aanvragen werden aan de bezoekers voorgelegd met de vraag op welke criteria zij deze zouden honoreren of juist niet. De aanvragen waren opgezet naar aanleiding van oorspronkelijke aanvragen die bij de Goudapot zijn binnengekomen, anoniem gemaakt en naar de Zaanstreek vertaald. Alleen voor aanvraag vier gold dat deze een afgeleide was van een bestaande Zaanse aanvraag, vandaar een niet bestaande kleine bevolkingsgroep.

Zes verschillende groepen gingen ermee aan de slag.

Aanvraag 1: Verlichting Willem-Alexanderbrug

Een groep van sociaal betrokken en lokale ondernemers willen de uitstraling en de veiligheid van de Willem-Alexanderbrug verbeteren door een aansprekend en warm lichtplan. Hiervoor wordt ook een deel van het aanwezige industriële erfgoed op karakteristieke wijze verlicht. Op eigen kosten hebben zij een ontwerp gemaakt en een bedrijf gevonden die dit kan uitvoeren. Het hoeft alleen nog aangelegd worden

Het gevraagde bedrag van € 2.000,- euro is een aanvulling voor de kosten van de aanleg. Zelf hebben zij al een bedrag van 9.000,- bij elkaar gebracht.

Het aspect van de veiligheid van een (woon)gebied vergroten wordt door iedereen opgepakt en dat is wel een goed criterium. Wat de uitstraling betreft zijn er wel vraagtekens. Ook is het voor sommige niet duidelijk of dit niet valt onder toerisme of cultuur. Is veiligheid geen zaak van de gemeente zelf? Aan de andere kant wordt het als positief ervaren dat het eigen initiatief groot is en dat het dus financieel breed gedragen wordt.

Maar in hoeverre dit ook gedragen wordt door de bewoners zelf is onduidelijk en het feit dat er eigenlijk geen vrijwilligers in het spel zijn is ook een minpunt. In één groep ontstaat er een verhitte discussie in hoeverre (sociaal betrokken) ondernemers ook onder de noemer van bewoner of vrijwilliger vallen. Zit er wellicht een commercieel belang achter? Voor wat het effect van dit plan is voor de (leefbaarheid van de )buurt wordt er te weinig informatie gegeven. Ook wil men vaak weten of aan duurzaamheid is gedacht.

Criteria voor deze casus:
– Veiligheid
– Betrokkenheid vrijwilligers
– Eigen initiatief
– Commerciële belangen
– Duidelijke verbetering van de buurt.
– Duurzaamheid.

 

Aanvraag 2: Voetbalcompetitie in Rooswijk

Een sport en spelbegeleider die in de buurt woont wil in de week voor 5 mei samen met de buren een voetbalcompetitie organiseren voor jongeren en meisjes uit de wijk Rooswijk op het daar aanwezige kunstgrasveldje. Al jaren wordt er eigenlijk niets georganiseerd voor de kinderen uit Rooswijk. Daarom hebben ze besloten dit te organiseren voor kinderen tussen 6 en 12 jaar en dit af te sluiten met een kleine feestje. In de drie dagen voor 5 mei wordt de competitie gehouden. De finale en het eindfeest vinden plaats op 5 mei. Ze willen een bekende scheidsrechter vragen om hieraan mee te doen, zodat het voor de kinderen extra inspirerend is om mee te doen.

De gevraagde € 2.000,- is bestemd voor; bekende scheidsrechter (€ 1.250,-), shirts voor de kinderen met de naam van de wijk erop (€   300,-), barbecue (€   150,-), prijsjes. eten en drinken (€   200,-) en flyers, formulieren e.d. (€   100,-).

Opvallend is dat de aanvraag als zodanig enthousiast wordt ontvangen maar dat het onevenredige bedrag voor een bekende scheidsrechter bijna unaniem wordt getorpedeerd. Dat kan goedkoper, gewoon iemand uit de buurt of een speler van jong Ajax of AZ, Het is schijnbaar niet de bedoeling dat iemand hier iets aan verdiend.

De inclusiviteit en het laten bewegen van jongeren zijn sterke troeven. De opzet wordt, op die ‘dure’ scheidsrechter na, als realistisch en goed onderbouwd gezien. Het is een duidelijke activiteit voor een duidelijke groep en de buurtcohesie wordt bevorderd. Al wordt bij dat laatste de vraag gesteld of dat niet nog beter kan door materiaal e..d. meer door bewoners zelf te laten doen. Ook lokale sportclubs zouden hierbij betrokken moeten/kunnen worden, tenslotte worden kinderen gestimuleerd meer aan sport te doen. Al met al is dit wel een project voor en door de bewoners en dat moet gehonoreerd worden.

 

Criteria voor deze casus:
– Buurtcohesie
– Jongeren laten bewegen.
– Geen geld voor bekende personen of een professional
– Extra’s als shirts (en scheidsrechter) worden niet als noodzakelijk ervaren.
– Inclusiviteit
– Multicultureel karakter.

 

Aanvraag 3: Kunstwerk aan Herman Gorterstraat

Bewonersplatform Mooi Wormerveer kijkt hoe deze plaats ‘mooier’ en leefbaarder gemaakt kan worden. Ze vragen geld voor de realisatie van het kunstwerk aan de Herman Gorterstraat. Ter (noodzakelijke) verfraaiing van de blinde muur van één van de flats aan de Herman Gorterstraat schreef deze werkgroep plaatselijke kunstenaars aan en riep hen op een ontwerp te maken dat inspeelt op het thema “sprekende gedichten”. Zij formeerden een Kunstcommissie die de inzendingen beoordeelde en één ontwerp uitkoos. Stadsdichter Kees-Jan Sierhuis schreef een mooie tekst die zij op een plaquette bij het kunstwerk willen plaatsen. Kosten realisatie van het kunstwerk inclusief plaquette bedragen 6036,36 euro. Zij missen nog € 2.000,- . De rest is al rond.

Er worden vraagtekens gezet bij het werkelijke draagvlak onder bewoners en de urgentie van dit kunstwerk. Hebben de bewoners ook echt zelf gekozen voor het uiteindelijke ontwerp en is het niet beter op elke flat iets kleiners te doen? Als het aantoonbaar de kwaliteit van deze buurt verhoogd is men geneigd de aanvraag te honoreren, maar men wil graag meer weten over de begroting en de duurzaamheid van het kunstwerk. En sommige stellen voor om de aanvrager te verwijzen naar een kunst/cultuursubsidie of naar de woningcoöperatie als die nog niet is betrokken. Maar het feit dat ze toch al iets meer dan € 4000 zelf hebben geregeld wordt als positief ervaren. Er is ook de opmerking dat er misschien gezocht zou moeten worden naar een multiculturele dichter.

 

Criteria voor deze casus:
– Draagvlak/betrokkenheid bewoners.
– Kwaliteit.
– Duurzaamheid.
– multicultureel.
– Urgentie voor een kunstwerk in een bepaalde buurt.

 

Aanvraag 4 : Sociaal culturele avonden

Stichting AMAI werkt aan maatschappelijke participatie van de Amerogalen in Nederland. Door lezingen en discussies worden zij betrokken bij maatschappelijke onderwerpen, waardoor zij hier weer met anderen groepen over kunnen praten en zij minder geïsoleerd raken. Met 8 vrijwilligers bereiken ze 75 mensen met hun activiteiten. Er wordt wederom € 2.000,- gevraagd voor sociaal-culturele avonden. Deze beginnen met muziek, waarna er een maatschappelijk onderwerp (zoals gedwongen huwelijk, echtscheiding, en discriminatie) wordt aangekaart door een spreker. Hierna volgt weer muziek totdat de avond wordt afgesloten met een warme maaltijd rond 22.00 uur. Zij gebruiken deze avonden om voorlichting te geven, zoals het verwijzen naar instanties waar men bij terecht kan. De ervaring is dat de doelgroep hier alleen op af komen als zij gecombineerd worden met muziek en eten. De begroting voor drie avonden is als volgt: Zaalhuur – € 600,00, sprekers- € 750,00, muzikale omlijsting – € 1.000,00 en organisatiekosten – € 650,00. Het bestuur draagt zelf niet alleen € 3.000,00 bij maar verzorgen op eigen kosten een vegetarische warme maaltijd en maken de zaal schoon om de kosten te besparen.

Opvallend is een aantal mensen vallen over de combinatie van muziek en eten, ook al valt dat laatste buiten de aanvraag. Onbekendheid met de cultuur van deze kleine groep is de oorzaak dat mensen denken dat als mensen ‘gelokt’ moeten worden met eten en muziek, dat dan de behoefte om maatschappelijke onderwerpen aan te kaarten niet zo groot is.

Men lijkt vooral te willen besparen op de kosten van muziek, eten en sprekers en geven daar ook suggesties voor. In hoeverre deze avonden bijdragen aan integratie is ook onduidelijk. De transparantie van de begroting wordt op prijs gesteld al is de grote van de afzonderlijke bedragen discutabel. Eigen inzet zoals bijdrage in geld, eten en schoonmaken is een groot pluspunt.

 

Criteria van deze casus:
– Kosten op ‘extra’s’ zo laag mogelijk houden
– Integratie belangrijk
– Eigen inzet is belangrijk.

 

Hoe werd het geld verdeeld?

Als laatste werden de groepen gevraagd een bedrag van € 5.000,- te verdelen over deze vier aanvragen. Men mocht per aanvraag ook meer geven dan het gevraagde bedrag en men hoefde het geld niet op te maken. Alles bij elkaar opgeteld werd de ‘pot’ als volgt verdeeld. (Voor de duidelijkheid zijn bedragen afgerond op € 50,-.)

De voetbalcompetitie kreeg het meeste geld, namelijk € 1.450,-. (Maar daarbij dient opgemerkt te worden dat 1 groep vond dat dit initiatief zelfs twee keer per jaar zou moeten worden plaatsvinden dus zij gaven twee keer het hele bedrag. )

De verlichting van de Willem-Alexanderbrug kreeg het minst, omgerekend zo’n € 950,- euro (naar boven afgerond).

De andere twee aanvragen kregen allebei € 1.3000,-

Conclusie

Wat opviel was dat de mensen over het algemeen zeer kritisch waren en waar zij de kans daartoe zagen zich ook richten op het versoberen van het initiatief. Het aandeel van vrijwilligers en dus ook wat deze dan (kosteloos) zouden kunnen bijdragen was een terugkerend criteria. Niet te veel opsmuk en vooral zoveel mogelijk zelf regelen lijkt een leidraad te zijn. Een duidelijke begroting, transparantie en een bepaalde urgentie worden op prijs gesteld.

De grote vraag is of bewoners zelf veel kritischer zijn of misschien juist meer oog hebben voor wat mensen allemaal zelf kunnen regelen. In ieder geval is de algemene toon dat als men extra wil uitpakken dat vooral zelf moet organiseren en daar geen gemeenschapsgelden voor moet gebruiken.

Naar aanleiding van deze werksessie werden er nog twee vragen gesteld. Op de vraag of er mensen waren die zich zouden willen inzetten voor een Zaans initiatief á la de Goudapot staken twee mensen ietwat aarzelend hun vinger op.

Op de vraag wat men zou doen als men zelf wethouder zou zijn kwamen verschillende antwoorden (zie enveloppe). Een korte greep (ik heb hierbij gekozen om de dingen weg te laten die m.i. te veel door ‘eigen belang’ werden gevormd of die niet echt over een nieuwe manier van het geld verdelen gingen):

  • Zorgen voor transparantie.
  • Duidelijkheid scheppen over wie de aanvraag beoordeeld.
  • Meer nadruk leggen op; voor de buurt en door de buurt want bewoners kunnen het zelf regelen maar het hun wel gemakkelijker maken.
  • Ook investeren in plannen die nog bijgeschaafd moeten worden, soms kun je een subsidie ook zien als leergeld.
  • Het belang van vrijwilligers voorop stellen.
  • Meer begrip tonen voor de culturele of sociale achtergrond van de aanvragers.
  • Beter samenwerken met bestaande organisaties zoals wijkteams.
  • Veel meer de initiatieven ook daadwerkelijk bezoeken.
  • Beter kijken of leefklimaat daadwerkelijk wordt bevorderd.

Één van de laatste opmerkingen was dat je bewoners vooral zelf moet laten bepalen hoe het geld besteed wordt. Aangezien er weinig animo lijkt te zijn om zoiets als een Goudapot voor de Zaanstreek op te zetten zou er meer ingezet kunnen worden op transparantie en laagdrempeligheid. Met de dynamiek van Zaanstad in gedachte zou er veel meer op wijkniveau gekeken kunnen worden hoe daar het geld verdeeld kan worden. De verwachting dat voor elke wijk een andere manier gevonden wordt is denk ik heel realistisch. Het initiatief van ‘Het Lukt Ons’ is minder aan bod gekomen dan de Goudapot. Dat is eigenlijk jammer omdat het ook heel interessant is om te kijken naar de gemeente in de rol van (een mogelijke) cofinancier van en meedenker bij maatschappelijke initiatieven die dingen makkelijker en mogelijk kan maken. Waar hebben vrijwilligers wel ondersteuning of dat laatste (financiële) steuntje nodig en hoe regel je dat dan samen?

 

 

Uitslag spel

6 juni: verslag Fietsexcursie door De vitale Rosmolenwijk

De Rosmolenwijk kreeg allerlei voorzieningen die de wijk en de stad vitaal maken. Platform Aan de Zaan bezoekt maandag 6 juni de net geopende nieuwe onderkomens van buurthuis De Kolk, het Sociaal Wijkteam, het Jeugdteam, Centrum Jong en de Noorderkerk. Alsmede de bijna gesloten vluchtelingenopvang in de Noorderkerk. Lees het verslag!

Lees meer…

6 juni: verslag Fietsexcursie door De vitale Rosmolenwijk
4 of 9
123456789